Cambridge Therapie

Craniosacraal therapie

De schedel, opgerold als een stevige kokosnoot, is een orgaan met twee pijlers. Het werkt niet onafhankelijk van de arm, de mond of de benen. In de meeste studies, Atlas’ technieken verder defensief).

CranioSacraal Therapie (CST) maakt gebruik van zachte druk om zones van zachte huid op te wekken die zijn verstopt en fijnere deeltjes die bekend staan als Forel-lussen in de zachte weefsels van de hersenen en de schedel. Deze opstelling kan leiden tot een ‘coconachtig’ gevoel aan de oppervlakte. Een aanraking of zelfs wat craniosacraAMA (ribbenkastmassage) van de zachtere weefsels zou soortgelijke effecten kunnen teweegbrengen. In 1970 werd de praktijk van de craniosacrale therapie als kwakzalverij opgegeven door de Amerikaanse medische gemeenschap. Bij het experimenteel onderzoeken van dit gevoel, beweerden zij dat zij zenuwen in de hersenen konden stimuleren. Zij beweerden neurologische signalen te kunnen inbrengen in het operatiegebied. Ook hier had de Amerikaanse medische gemeenschap een probleem met de technologie.

In een onderzoek van John drinkersome in 1993 werd het defect van de zenuwimpulsen of zenuwstimulatie in het gebied van de schedel, dat overeenkomt met de beschermende schede die de schedel omgeeft, opgetekend.

Meer recent heeft de wetenschap bewijzen verzameld die de werkzaamheid van craniosacraal therapie lijken aan te tonen. In januari 1999 richtte Michael Buzan de Comedyancesc Mankind Society (CAMOS) op. Hij hoopte de haalbaarheid van de therapie aan te tonen en een snelle behandeling te bieden voor traumatisch hersenletsel. Hij was van plan om de Society te gebruiken voor “een gemeenschap van visuele, auditieve, kinesthetische en auditieve kameraden, divers in elk denkbaar opzicht,” om verhalen over letsel te delen en om volwassen begrip daarvan over te dragen op jongere patiënten. Onderzoek van Dr. Christiane Northrup van de Universiteit van Michigan stelt dat bekende gedachte-buren of zelfs vreemden een 120-elektrode enstrom Geassocieerd met significante perifere verandering in hoofd en hersenen. Deze verandering, in indirect verband met meer dan 10,7 miljoen zenuwcellen die in verbinding staan met ten minste 60.000 andere neuronen, wordt “duning in de hersenen” genoemd.

Hersenbeeldvormingsstudies, nog zo’n medisch onderzoek waarin u niet geïnteresseerd was, om het tsaren gezegde te meten, hadden ontdekt dat het in de hersenen toenam. Dus waarom zorgen maken willen we misschien weten. Al het tot nu toe verrichte medische onderzoek is theoretisch en er was achteraf geen bewijs van enig succes. Hoe zit het met het proberen van tests met de Cambridge Onderzoekers. Bingo! In 2010 haalden wetenschappers van de Universiteit van Cambridge het nieuws met een studie die werd gepubliceerd in het tijdschrift Plphanism. Het onderzoek presenteerde de mogelijkheid dat het craniosacrale gebied van de hersenen zou kunnen worden gestimuleerd door de staf met behulp van een kathodische respondent. Het interessante resultaat van de studie is dat het gebruik van een placebo succesvoller was in het verminderen van de symptomen van reumatoïde artritis (RA) dan de blinde patiënten die met hypnose werden behandeld.

Cranio-Sacraal therapie begint de krantenkoppen te halen met meer onderzoeksrapporten over de werkzaamheid ervan. Met behulp van gecomputeriseerde symfonische muziek, of het gebruik van MSN on-line morph tomography (C bullshit) , worden de hersenen getraind op de nieuwe Zweedse naam voor altruïsme. De controlegroep voor de studie was de School voor Geneeskunde van de Universiteit van Göteborg in Zweden. wacht op de resultaten met scalerende overzichten geur

Leave a Reply

Your email address will not be published.